Droga na Grossglockner

Jednym z punktów tegorocznej objazdówki po Europie był przejazd Wysokoalpejską drogą Grossglockner. Dzień w którym zaplanowaliśmy się tam wybrać był niestety deszczowy. Zmieniliśmy plany i wybraliśmy się na przejażdżkę dwa dni później. Warto było poczekać bo pogoda była idealna dzięki czemu widoki były imponujące.
Przez wielu określana najbardziej malowniczą drogą w Austrii. W mojej ocenie piękna ale określenie NAJ jest chyba trochę na wyrost.
W 1922 roku grupa austriackich ekspertów stworzyła koncepcję wysokogórskiej drogi na Grossglockner. Droga ta, z pięknymi widokami miała przewyższyć pod względem technicznym wszystkie inne podobne drogi i przynieść ożywienie w turystyce. Zbudowana została w zaledwie 5 lat (1930 – 1935) przez około 3200 robotników.

Droga zaczyna się od tuż za miejscowością Fuschan (15 km od miejscowości Zell am See) i pnie się serpentynami do krainy wiecznego śniegu. Na odcinku 50 kilometrów pokonuje się różnicę poziomów wynoszącą 1766 metrów! Po drodze można podziwiać zmieniającą się roślinność oraz poczuć malejące ciśnienie atmosferyczne. Wzdłuż całej trasy znajduje się wiele punktów widokowych i 3 place zabaw :-). Warto zatrzymać się także w małym muzeum fauny, flory i ekologii – Natur Schau, znajdującym się na wysokości 2260 m oraz w Knappenstube (2450 m n.p.m.), gdzie zachowały się ślady średniowiecznej kopalni złota ( w roku 1557 znaleziono tu 900 kg złota!!!). Najwyższe punkty trasy to przełęcz Hochtor (2504 m npm) oraz punkt widokowy Edelweissspitze (2571 m n.p.m.). Z Edelweissspitze roztacza się wspaniały widok na ponad 30 trzytysięczników.

Tą malowniczą drogą dojechaliśmy do Kaiser Franz Josefs Höhe skąd roztacza się imponujący widok na najwyższy szczyt Alp Austriackich – Grossglockner (3789m npm) oraz na najdłuższy (10 km długości !) we wschodnich Alpach lodowiec Pasterze.

W 1935 roku lodowiec sięgał prawie do brzegu tarasu. Od tamtego czasu temperatura w Alpach wzrosła o 1,6C co kosztowało Pasterze ponad połowę jej objętości, 2km długości i podczas ciepłych miesięcy ostatnich lat, do 5 metrów grubości. Jeśli tendencja utrzyma się, Pasterze będzie dalej topnieć to za 80 lat zniknie całkowicie.

W planie mieliśmy szlak Gamsgrubenweg który wiódł wysoko wzdłuż nad lodowcem. Jakie było nasze rozczarowanie gdy okazało się że szlak jest zamknięty gdyż część drogi obsunęła się i została zasypana. W informacji turystycznej pan powiedział że są otwarte tylko dwa szlaki: do jęzora lodowca około 1,5 – 2 h oraz do pobliskiego jeziora zdecydowanie dłuższy. Mąż oczywiście był za dłuższym – bo skoro dłuższy to musi być ciekawszy. Całe szczęście nie miał zwolenników i wybraliśmy się na spacer po lodowcu. Nigdy wcześniej nie spacerowałam po lodowcu. I mimo że z pewnością daleko mu do takich „prawdziwych” np. himalajskich lodowców to i tak uważam że warto wybrać się na taki spacer zanim całkowicie zniknie.

To największy lodowiec Alp Wschodnich położony w północnej części masywu Grossglockner w Austrii o długości 8,8 km. Grubość lodu wynosi ok. 300 m.

Od roku 1935 droga wysokogórska Hochalpenstrsse – Grossglocknerstrasse zagwarantowała niezapomniane emocje już ok. 50 milionom odwiedzającym.
Po spacerze czas było wracać na nocleg. Zdecydowaliśmy się nie wracać w kierunku Fusch tylko przejazd w kierunku miejscowości Winklern i tam poszukać jakiegoś lokum.

    INFORMACJE PRAKTYCZNE
  • Godziny i czas otwarcia drogi Grossglockner Hochalpenstrasse
  • 01.05 – 15.06 – 6.00 – 20.00.
    16.06 – 15.09 – 5.00 – 21.30.
    16.09 – 30.10 – 6.00 – 19.00.
    Zimą zamknięta

  • Ostatni wjazd:
  • 45 min. przed zamknięciem

  • Cena: 33 euro
  • http://www.grossglockner.at/
  • 2 myśli nt. „Droga na Grossglockner

    Dodaj komentarz

    Twój adres email nie zostanie opublikowany.